Koffie. Verschillende momenten, verschillende soorten, verschillende functies. Elk moment zijn eigen soort, elke soort zijn eigen functie. Het effect van koffie op het menselijk lichaam is intrigerend. In een week als deze kan je daar niet omheen. Samengevat in een klein kopje, hoop ik dat hij zal smaken!
“66% van de zelfstandige journalisten is niet verzekerd. 35% spaart niet voor het pensioen. 44% is afhankelijk van partner.” Een paar duistere cijfers van de creatieve freelancers. Creatief zijn is een vereiste en de lat ligt hoog. Esther van Lunteren geeft ons het nodige kopje koffie om wakker te worden. Zwart. Pikzwart. Gelukkig drink je ze niet voor de lekker, maar vooral om zijn functie.
Andere momenten zijn juist meer geschikt voor een heerlijke cappuccino, afgemaakt met een beetje suiker en cacaopoeder. Even onderuitgezakt genieten. Langzaam nadert het handenwarmende kopje je lippen. Je neemt een slok en… GADVER! Het BDU voldoet niet aan de verwachtingen. Een pessimistisch praatje over het zogenaamde zwerversbestaan van de moderne journalist was de realiteit.
Gelukkig deed het koffieapparaat bij het Nederlands Dagblad het uitstekend en werd het slappe bakje slootwater weggespoeld met louter hemelvloeistof. Peter de Graaff, reddende engel. Misschien iets té naïef om te geloven dat je later dagelijks deze goddelijke cappuccino zou kunnen gaan drinken. En daarbij, je zal er maar aan wennen. Eens in de zoveel tijd in ieder geval erg welkom!
Welkom was ook de Journalistieke Arena met Tijs van den Brink. Optimistisch, met een gezonde scheut realiteit. Dit met een christelijke identiteit. Het deed me ook wel denken aan het gemiddelde bakje kerkkoffie. Als middel om een opbouwend en gezellig gesprek gaande te houden. Een leuke verrassing toen ik ook nog bekroond werd met een unieke (pers)pet door het winnen van ‘de’ quiz van de week; blijkbaar kan je in de loop der tijd beter worden in gokken.
Dan was er uiteraard de koffie die je kent van de momenten dat je achter je laptop zit. Je hebt ze nodig om de dag door te komen. Hier was het de heldere informatie van Ruurd Ubels, de fijne masterclass ‘rapportage/sfeerverslag schrijven’ – no pressure – en de keynote ‘professionele identiteit’ van Douwe Schaaf.
Het liefst wil je de dag, in dit geval de week, eindigen met een zachte, maar volle beker Latte Macchiato. Je gewoon even laten inspireren. Dat lukte! Het Beeld & Geluid mediapark was een perfect gelukte schuimlaag bovenop de romige smaak van ‘de dronejournalist’ en documentairemaker Philip Grossman. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik knikkebollend verlangde naar een hoger cafeïne gehalte.
Na zo’n week kan dat ook niet anders. Verschillende momenten, verschillende soorten, verschillende functies. “Ja, ik wil.” Journalistiek.
Teken van Levi 