Vroeger gebeurde het nog al eens dat je wakker werd en eerst even naar buiten keek. Je genoot van het ochtenddauw, je hoorde de vogeltjes fluiten. Nu, anno 2015, pak je direct je smartphone om de laatste headlines te checken. Terwijl je nog in je bed ligt consumeer je het nieuws en wordt je eigen ellende weer even in perspectief gezet dankzij de ‘ver van je bed’-show. Nieuwsconsumptie, zo vanzelfsprekend als ademhalen. Volgens Alain de Botton is het iets normaler en onschuldiger gaan lijken dan goed voor ons is. Naar eigen zeggen poogt hij deze gewoonte wat ingewikkelder te maken: “om ons bewust te maken van de invloed die nieuwsberichten over een beroemdheid, een tropische storm of een seksschandaal van een politicus op ons hebben.”
Het valt niet mee
om het nieuws uit gedichten te halen
maar elke dag sterven er mensen ellendig
bij gebrek
aan wat daar te vinden is
Zwaar, maar nodig
Alain de Botton citeert in zijn boek regelmatig andere schrijvers. Dit citaat is van dichter William Carlos Williams uit zijn gedicht ‘Asphodel, That Greeny Flower’ uit 1955. Eigenlijk vat dit stukje literatuur het boek van De Botton perfect samen:
Aan de ene kant soms wat zwaarder dan het is; dat er elke dag mensen sterven bij gebrek aan ‘goed’ nieuws is natuurlijk wat overdreven. Aan de andere kant nodig, omdat anders ons vermogen tot empathie en fantasie totaal steriliseert.
Een voorbeeld, en nog één..
Een boek dat makkelijk wegleest, maar minder wegheeft van een gebruiksaanwijzing dan dat de titel doet vermoeden. Hij omschrijft aan de hand van talloze voorbeelden wat het nieuws met ons doet. Je verwacht daarna een aantal handige handvatten om daar mee om te kunnen gaan, maar het blijft vooral bij een mooie uiteenzetting. Dat is niet heel verrassend, want Alain is een filosoof. En eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik er van houd.
Wakker worden!
Gelukkig beweert Alain ook nergens dat je na het lezen van zijn boek precies weet hoe om te gaan met het nieuws. Het grappige is alleen dat de kans groot is dat dit boek je meer vragen dan antwoorden geeft. Je wordt je bewust van de macht van het nieuws. Je komt er achter dat het verdacht veel weg heeft van religie. Je komt er achter dat de tsunami van nieuws die ons dagelijks overstroomd, misschien wel net zo verlammend werkt als het helemaal niet binnen krijgen van nieuws. Je komt er achter dat het allemaal best wel beangstigend kan zijn…
Must-read voor journalisten
Ik ben zelf in ieder geval weer een stukje verder gekomen op mijn zoektocht naar wat ik precies wil bereiken als journalist. En vooral ook hoe hetgeen wat je zegt, over kan komen op wie je bereiken wil. Wat de invloed kan zijn van mijn toekomstige werkgever: het nieuws.
Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in nieuws, is dit een prachtig boek om je wat verdieping te geven in de verschillende aspecten er van. En voor mensen die zich nooit zo bezig hebben gehouden met de wereld achter het nieuws en het enkel consumeren, is dit boek misschien wel een essentiële eye-opener.
Kortom, zolang je niet verwacht dat je het hierna allemaal snapt: aangeraden!
Tot het volgende Teken van Levi!
Ps. vragen naar aanleiding van deze ‘recensie’? Neem contact met me op! Je vindt vast wel een manier.
Teken van Levi 