Dat mag gezegd!

Daar zat ik dan, met vraagtekens en een berg aan gedachtes. Gedachtes aan wat jij zou voelen, gedachtes aan je potentiële nieuwe strijd waarin ik nu niet naast je sta, gedachtes aan hoe het ooit was tussen jou en mij. Gewoon, gedachtes aan jou.

Jezelf quoten, kan dat eigenlijk wel? Voor de oplettende lezer: ik heb zojuist bewezen dat het kan! Maar of het altijd gewaardeerd wordt… Eigenlijk vreemd, niet? Dat mensen je soms raar aan kunnen kijken als je kenbaar maakt waardering te hebben voor een eerdere uitspraak van jezelf. Net als het liken van je eigen Facebook berichten: NOT DONE! Alsof je een grapje maakt op een feestje en mensen enkel lachen als je vooral niet laat merken dat je het zelf ook een leuk grapje vindt. Dan denk ik op mijn beurt: als ik iets deel waarvan ik zelf niet enthousiast word, ben ik dan niet een heel naar mannetje? Dan zadel ik jullie bewust op met iets waarover ik zelf al ontevreden ben.

Is dat dan zo erg; iets delen waar je zelf ontevreden over bent? Misschien ook niet. Misschien is het zelf wel goed. Dat je ook eens berichten deelt waarvan je weet dat het bekende duimpje een heel andere betekenis gaat krijgen. Een soort ‘ik-leef-met-je-mee’-knop. Of ‘heftig-voor-je-maar-het-komt-wel-weer-goed-kots-kots’-knop. En dat hoop je dan, want voor hetzelfde geld is het de ‘lekker-voor-je’-knop. Het eindeloze misverstand bij slechtnieuws berichten: “Zo, echt triest dat mensen dit liken, hoe kan je andermans dood leuk vinden?!” – aldus dezelfde persoon die oprecht gechoqueerd op berichten van De Speld reageert. Knuffelbare naïviteit.

Het is uiteindelijk maar buitenkant. Imago. Wat laat je zien en wat vooral niet. Dat je dagje Efteling voornamelijk bestond uit ruzie over de beste route en het schelden bij lange rijen, is niet te zien op je selfie. Waarom niet? Omdat niemand ooit zo’n dipdag heeft als jij, dus laat vooral die anderen niet merken dat jij het slechter hebt. Laten we even een momentje nemen om daar over na te denken: wat nou als jij níet de enige bent? Dat iedereen precies dezelfde overweging maakt bij wat jij van ze te zien krijgt.

Ik begon met een quote geschreven op mijn diepste dipdag. Daadwerkelijk verstuurd naar iemand waar ik, hoe zeg ik dit, nogal verliefd op was. Ja, zielig was ik! Dat klopt, jij bent niet de enige. En alleen dat is al reden genoeg om dat te mogen ‘liken’.