Relatief

Ken je dat? Je voelt je rot, om iets. Een eitje dat niet te pellen is bijvoorbeeld, of onbeantwoorde liefde. En al snel transformeert dat rotgevoel naar een vreemde vorm van schuldgevoel. Niet omdat je iets fout hebt gedaan, maar omdat je jouw tegenspoed relativeert. Wie ben jij om te balen van een laag cijfer. Verdrietig zijn, omdat je wat? Je met koppijn op bed ligt? Kom op zeg. Er zijn mensen die zich gedwongen voelen een einde te maken aan hun leven, mensen die mishandeld worden, mensen die met honger naar bed gaan, als ze die al hebben…

Ho, stop! Ook jouw zogenaamd kleine verdriet doet er toe. Wat jij voelt doet er toe en is voor jou niet klein. Natuurlijk mag je het soms relativeren en dankbaar zijn voor wat je wel hebt. Maar het is en blijft relatief: voor jou doet jouw pijn er toe. En dat telt.