En zo plots als dat het voor jullie is, zo plots voelt het voor mij ook. Ik heb nu officieel een eenmanszaak. Als toekomstig journalist ontkom je er tegenwoordig niet meer aan een eigen onderneming te moeten beginnen. De kans dat je in een vaste redactie aan de slag kan, met een vast uurloon, is namelijk niet bijster groot meer.
Voor als je had verwacht te lezen wat ik dan zoal onderneem of wil gaan ondernemen: scroll maar door naar onder!
Hand in hand
Toen ik jong(er) was en ik mensen met dit soort ondernemende verhalen hoorde, werd ik altijd een beetje angstig. ‘Ziet volwassen worden er zo uit? Zo ondernemend zal ik nooit worden. En ik wil mijn vrijheid en impulsiviteit helemaal niet opgeven..’ Nou, goed nieuws: dat hoeft ook allemaal niet! Ik zou Levi niet zijn als ik niet alles zou relativeren. Zo ook deze ‘grote’ stap. Vrijheid, impulsiviteit en ‘ondernemen’: het gaat hand in hand.
1, 2, 3
Ten eerste, het stelt niks voor. Althans, het stelt zoveel voor als je zelf wilt. Je gaat naar de website van de Kamer van Koophandel, vult wat gegevens in en maakt een afspraak. Eenmaal bij een KvK aangekomen, neem je alles nog een keer door, zet wat krabbeltjes en you are good to go! Je hebt voor 65 euries een bedrijf. Tot zo ver de gedachte dat je super ondernemend bent ‘omdat je een eigen bedrijf hebt’.
Water en brood
Dan heb je eenmaal een bedrijf, en dan? Zoeken naar opdrachten? Op water en brood leven totdat er iemand is die eindelijk van je diensten of producten gebruik wil maken? Helaas, ook deze bewonderenswaardige gedachte blijkt niet waar. Zeker voor mij niet. Ik doe een studie en heb voorlopig nog geen eigen bedrijf nodig. Het is voor mij op dit moment wel praktisch, daar kom ik zo op, maar écht nodig is het niet. Daarom raad ik ook iedereen met ambities ooit voor zichzelf te beginnen, gewoon lekker alvast naar de KvK te gaan. Is zo gebeurd, je kan vast lekker aan het idee wennen en… je krijgt best wel veel likes. Yikes! :O
Hoe dan?!
Normaal gesproken begin je een bedrijf en ga je daarna op zoek naar opdrachten. Soms gebeurt het andersom. Zo ook in mijn geval. En dat is ook zo iets waarvan ik vroeger dacht: ja, maar.. huh, hoe dan!? Simpel, een netwerk! En zelfs dat klinkt weer heftiger dan het is. Maar dat is tegenwoordig ook echt niet meer zo spannend. Facebook, twitter, Instagram. Je kan iedereen toevoegen en iedereen blijft van je op de hoogte en, minstens net zo belangrijk, je ziet waar anderen mee bezig zijn. Zodra je na de middelbare aan je vervolgopleiding begint heb je dus als het goed is al een leuke pool van vrienden die je interesse’s delen en je komt al wat oproepjes tegen. En dat wordt al snel veel meer. Op deze (zelfgekozen) opleiding, die waarschijnlijk je toekomst en dus ook je werk gaat bepalen, wordt je netwerk in korte tijd super effectief! En dan heb je plots een toffe stage, een nieuwe opdracht… een eigen bedrijfje.
Doen
Nu, nu ben ik nog steeds de impulsieve, vrije Levi. Ik ga nog steeds van hot naar her, en doe nog steeds aan omdenken. Er is niks veranderd. Het staat nu alleen ergens officieel opgeschreven dat ik al deze persoonlijke dingen toe kan passen in wat ik dan ook maar voor werk of opdrachten krijg. Dus. Open je browsers, schrijf je in, maak een afspraak en voor je het weet is er eigenlijk niks veranderd!
Wat ik onderneem? Ik zal me vooral bezighouden met het schrijven of op een andere manier in beeld brengen van verhalen; dit kan zowel journalistiek of communicatief zijn. Daarnaast ontwikkel ik me op het gebied van design en opmaak: logo’s, banners, websites, etc. Natuurlijk zal ik ook altijd beschikbaar zijn om dingen te presenteren, acteren, voice-acting, you name it!
Mijn eerste opdracht is bij 3xM, wat ik daar precies doe blijft nog even geheim. Het is in ieder geval heel tof en omvat veel van de bovengenoemde skills. Stay tuned!
Teken van Levi 