We hebben er allemaal wel eens behoefte aan. Even een momentje weg willen uit de drukte van de dag; de verplichtingen, de verwachtingen, de sleur. Dit gevoel overmeestert mij meestal wanneer dat het minste uit komt. Als student noem je dit ‘soggen’ (werkwoordsvorm van SOG: StudieOntwijkendGedrag).
Lees verder “Uwe Gluterigheid”
David heeft een vorm van autisme. Hij heeft daarmee direct een stempel.. en een arbeidsbeperking. Gelukkig kreeg hij hiervoor altijd een uitkering waarmee hij goed rond kon komen. Prima toch, zou je zeggen? Sterker nog, veel mensen vertelden hem dat ze maar wat graag met hem wilden ruilen. Makkelijk verdiend en zeeën van vrije tijd. Hij had het er maar goed mee. Daar dacht David anders over. Elke dag ‘ongeschikt’ en nutteloos wakker worden… Lees verder “Schoothondjes van de lokale journastiek”
Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden. De aanslagen in Parijs. De wereld stond op z’n kop en kleurde blauw, wit, rood. Niet veel later verontwaardigde reacties van mensen die vonden dat Beiroet vergeten werd. Toen een korte, maar heftige discussie over angst; natuurlijk snel overwonnen door liefde. Gelukkig. Eind goed, al goed. Inmiddels leeft iedereen weer gewoon door en hoor je er niemand meer over. Tot vandaag bijzonder nieuws naar buiten kwam: Lees verder “Angst en mitrailleurs”
“Papa, waarom is er geen Zwarte Piet?” Ik schrik wakker. Het is maar een nachtmerrie; ik ben niet eens een papa. Na dit horrorscenario een beetje te hebben verwerkt, begon ik toch na te denken over wat ik het ventje zou moeten antwoorden. “Uh.. die is niet meer welkom, omdat hij.. uh.. zwart is?” Voorlopig geen kinderen voor mij. Lees verder “Wie ‘wij’ zijn”
Vluchten is geen optie. Zeker niet als student Journalistiek. Je moet er iets over te zeggen hebben: de vluchtelingencrisis. Na maanden van filteren, luisteren en begripvol meeknikken, ga ik er nu het mijne over zeggen. Lees verder “Vluchten, mag het?”
Teken van Levi 