Met de slogan ‘Red de democratie, teken voor dat referendum!’ is het GeenStijl vorige jaar gelukt en morgen is het zover. “Stem jij ja of nee?” was afgelopen week dan ook dé vraag voor tijdens de koffiepauze. De vraag of je überhaupt gaat stemmen, hoeft niet gesteld te worden. Waarom niet? Logisch, want ‘als je een stem hebt, laat hem dan horen!’ Zo werkt de democratie, toch? Lees verder “Mijn stem telt, maar liever niet op 6 april”
Categorie: Levieslessen
Cappuccinootje, croissantje, krantje
“I don’t drink coffee, I drink tea my dear.” Nee, dat zal ik nooit zeggen. Het is de eerste zin van één van mijn favoriete nummers. Althans, dat was voor ik het als wekker had ingesteld. Note to self (en wellicht een dikke tip ook voor jou): dingen die je dierbaar zijn proberen te vermijden in de ochtend. Behalve koffie. Het is 6:45.
Lees verder “Cappuccinootje, croissantje, krantje”
Angst en mitrailleurs
Het lijkt alweer een eeuwigheid geleden. De aanslagen in Parijs. De wereld stond op z’n kop en kleurde blauw, wit, rood. Niet veel later verontwaardigde reacties van mensen die vonden dat Beiroet vergeten werd. Toen een korte, maar heftige discussie over angst; natuurlijk snel overwonnen door liefde. Gelukkig. Eind goed, al goed. Inmiddels leeft iedereen weer gewoon door en hoor je er niemand meer over. Tot vandaag bijzonder nieuws naar buiten kwam: Lees verder “Angst en mitrailleurs”
Genade, durf jij het aan?
Dit stuk is geschreven voor mijn (christelijke) studentenvereniging NSW. Mij werd gevraagd iets te schrijven over genade. Hier het resultaat.
Pas had ik een discussie over of we een persoon als Hitler in de hemel tegen zouden kunnen komen. Als mens zou ik al snel nee willen zeggen. Maar stel je voor dat hij vlak voor zijn dood spijt kreeg en Jezus als Heer zou belijden? Genade. Lees verder “Genade, durf jij het aan?”
Relatief
Ken je dat? Je voelt je rot, om iets. Een eitje dat niet te pellen is bijvoorbeeld, of onbeantwoorde liefde. En al snel transformeert dat rotgevoel naar een vreemde vorm van schuldgevoel. Lees verder “Relatief”
Dat mag gezegd!
Daar zat ik dan, met vraagtekens en een berg aan gedachtes. Gedachtes aan wat jij zou voelen, gedachtes aan je potentiële nieuwe strijd waarin ik nu niet naast je sta, gedachtes aan hoe het ooit was tussen jou en mij. Gewoon, gedachtes aan jou.
Jezelf quoten, kan dat eigenlijk wel? Lees verder “Dat mag gezegd!”
“Ik ben dus later..”
“Verdomme, kut NS.. het is ook altijd hetzelfde gezeik. Ja, ik ben dus later.” Het duurde even voordat ik zag dat hij aan het telefoneren was. Ik ben duidelijk niet de enige die de gefrustreerde man aan het observeren is. Gek genoeg kijken de meeste mensen hem begripvol aan. Lees verder ““Ik ben dus later..””
Hier
“Hier.”
is wat je zeggen kan als mensen vragen waar je bent.
Altijd. Overal. Leuk hè?
We zijn allemaal hier.
Niet daar, maar hier.
Nergens anders!
Hoe groots je dromen ook zijn,
waar je ook naar toe wilt gaan,
wat je in de toekomst ook zou willen bereiken.
Hier is de plek waar je nu(!) iets kan leren,
iets kan doen,
iets betekenen kan!
‘Daar’ was toen of komt nog wel.
Leef hier, nu, en maak het verschil!
Daar wordt ‘daar’ vanzelf mooier van!
Teken van Levi 