Al enige tijd presenteer ik het kleinschalige jongerenprogramma XperienceTV. Hoewel presenteren niet mijn uiteindelijke droom is, ben ik het toch nog leuker gaan vinden dan ik had verwacht. En stiekem sluit ik dan ook niet uit een poging te wagen tot nog iets meer ervaring op dit gebied. Zeker na een gastcollege van één van mijn voorbeelden in het vak, Herman Wegter.

In het jaar 2000 studeerde Herman af aan de CHE. Inmiddels is hij een bekend gezicht in presentatorenland. Met name dankzij Geloof en een Hoop Liefde (voorheen geloven op 2) is hij voor mij toch wel iemand geworden waar ik tegenop kijk. En zeker na de belofte “Presenteren is het mooiste vak ter wereld,” gaat mijn hart weer wat sneller kloppen.

DROOM
Afijn. Heel interessant allemaal, maar veel interessanter en mooier wordt het als hij het over passie en dromen heeft. We hebben het kort over de toekomst van de journalistiek. Al snel illustreert hij met een voorbeeld dat we ons daar niet zo druk over hoeven te maken: ” ‘Wat doe je het liefst?’ vroeg een journalist mij ooit.” De conclusie is dat je jezelf deze vraag constant moet blijven stellen en daar nu al stappen in gaan maken, “dan hoef je je helemaal niet druk te maken over de toekomst.”

DOE
Nu 16 jaar in het vak denkt hij eraan het presenteren langzaam los te laten. Ik vraag hem waarom hij iets anders wil dan het mooiste vak ter wereld. “Ik heb nog nooit twee jaar hetzelfde gedaan in mijn periode bij de EO. Dat vind ik mooi en zorgt dat ik constant ontwikkel.” Nu wil hij zijn horizon verbreden door meer de leiding gevende kant op te gaan. Een richting die op het eerste oog wat intellectueler lijkt, maar vergis je niet, “als presentator heb je vooral ook verstand nodig!”

DEEL
Een mooi betoog over het volgen van je passie en stappen zetten in je toekomst zonder daar teveel mee bezig te zijn. Wat wij concreet als studenten mee kunnen nemen voor onze tijd hier op de CHE, is ook duidelijk. “Het belangrijkste dat je hier op school kan halen zijn inhoudelijke vaardigheden.” Daarnaast vertelt hij ons dat hij wel spijt heeft dat hij zich in zijn studietijd niet wat meer had verdiept in dingen, “nu hebben jullie daar tijd voor, maak daar gebruik en later deel je het uit!” Nou, dat ga ik dan maar doen. Dromen, ervaring opdoen en de verdieping in. Jullie horen nog van me!

DANK.

En zo plots als dat het voor jullie is, zo plots voelt het voor mij ook. Ik heb nu officieel een eenmanszaak. Als toekomstig journalist ontkom je er tegenwoordig niet meer aan een eigen onderneming te moeten beginnen. De kans dat je in een vaste redactie aan de slag kan, met een vast uurloon, is namelijk niet bijster groot meer.

Voor als je had verwacht te lezen wat ik dan zoal onderneem of wil gaan ondernemen: scroll maar door naar onder!

Hand in hand
Toen ik jong(er) was en ik mensen met dit soort ondernemende verhalen hoorde, werd ik altijd een beetje angstig. ‘Ziet volwassen worden er zo uit? Zo ondernemend zal ik nooit worden. En ik wil mijn vrijheid en impulsiviteit helemaal niet opgeven..’ Nou, goed nieuws: dat hoeft ook allemaal niet! Ik zou Levi niet zijn als ik niet alles zou relativeren. Zo ook deze ‘grote’ stap. Vrijheid, impulsiviteit en ‘ondernemen’: het gaat hand in hand.  Lees verder “Teken van Levi goes officieel!” →