“Verdomme, kut NS.. het is ook altijd hetzelfde gezeik. Ja, ik ben dus later.” Het duurde even voordat ik zag dat hij aan het telefoneren was. Ik ben duidelijk niet de enige die de gefrustreerde man aan het observeren is. Gek genoeg kijken de meeste mensen hem begripvol aan. Lees verder ““Ik ben dus later..””
Boekrecensie: Het Nieuws, een gebruiksaanwijzing (Alain de Botton)
Vroeger gebeurde het nog al eens dat je wakker werd en eerst even naar buiten keek. Je genoot van het ochtenddauw, je hoorde de vogeltjes fluiten. Nu, anno 2015, pak je direct je smartphone om de laatste headlines te checken. Terwijl je nog in je bed ligt consumeer je het nieuws en wordt je eigen ellende weer even in perspectief gezet dankzij de ‘ver van je bed’-show. Nieuwsconsumptie, zo vanzelfsprekend als ademhalen. Lees verder “Boekrecensie: Het Nieuws, een gebruiksaanwijzing (Alain de Botton)”
Vluchten, mag het?
Vluchten is geen optie. Zeker niet als student Journalistiek. Je moet er iets over te zeggen hebben: de vluchtelingencrisis. Na maanden van filteren, luisteren en begripvol meeknikken, ga ik er nu het mijne over zeggen. Lees verder “Vluchten, mag het?”
De 9 geboden; bloggen voor dummies
Het laatste teken van Levi is alweer even geleden. Normaal kon ik de schuld geven aan het feit dat ik het heel druk had met school en andere zogenaamd belangrijkere dingen. Het vloggen is daardoor eigenlijk al snel te lastig en tijdsintensief gebleken. Alleen nu, nu heb ik geen enkele smoes. Naast dat ik het altijd toch wel echt leuk vind ritmisch op mijn toetsenbord te rammen, is het nu ook gewoon een verplicht nummertje geworden. Ja, deze woordencombinatie wordt beoordeeld.. voor een cijfer! Lees verder “De 9 geboden; bloggen voor dummies”
De Tuin van je Leven
Vandaag zat ik weer in de kerkbanken; zoals ik elke zondag poog te doen. Een momentje van bezinning, de week even los laten en nadenken over dingen die er toe doen. Lees verder “De Tuin van je Leven”
Hier
“Hier.”
is wat je zeggen kan als mensen vragen waar je bent.
Altijd. Overal. Leuk hè?
We zijn allemaal hier.
Niet daar, maar hier.
Nergens anders!
Hoe groots je dromen ook zijn,
waar je ook naar toe wilt gaan,
wat je in de toekomst ook zou willen bereiken.
Hier is de plek waar je nu(!) iets kan leren,
iets kan doen,
iets betekenen kan!
‘Daar’ was toen of komt nog wel.
Leef hier, nu, en maak het verschil!
Daar wordt ‘daar’ vanzelf mooier van!
My cup of tea.
Koffie. Verschillende momenten, verschillende soorten, verschillende functies. Elk moment zijn eigen soort, elke soort zijn eigen functie. Het effect van koffie op het menselijk lichaam is intrigerend. In een week als deze kan je daar niet omheen. Samengevat in een klein kopje, hoop ik dat hij zal smaken! Lees verder “My cup of tea.”
Mijn naam is Zahzah… Tarik Zahzah.
Yo Tarik Z.,
Ten eerste, sorry dat het zo onpersoonlijk, via een openbare brief, moet. Dit is vast al de zoveelste. De zoveelste die je waarschijnlijk nooit zult lezen. Lees verder “Mijn naam is Zahzah… Tarik Zahzah.”
Leven in een tijd waar antwoord noodzaak is.
Wat is het verschil tussen een rode en een gele paprika (behalve de kleur, ha-ha)? Waar komen babies vandaan? Hoe kan een kameleon van kleur veranderen? Mama, waarom is zwarte piet niet meer welkom, omdat hij zwart is? Lees verder “Leven in een tijd waar antwoord noodzaak is.”
Its a little trip to happiness.
Ik weet iets over jullie allemaal dat centraal staat in jullie leven. Iets heel persoonlijks. En jullie weten iets over mij. We weten iets over iedereen, waar ook ter wereld. Zwart of wit, groot of klein, rijk of arm, religieus of ongelovig. De drijfveer van het leven van alles wat we doen: we willen allemaal gelukkig zijn. Hierin hebben we al een grote, gemeenschappelijke overeenkomst. Hoe we geluk zien en alle ideeën over hoe we geluk kunnen vinden, verschillen echter. Lees verder “Its a little trip to happiness.”





