Lang, lang geleden (22 maart 2014) schreef ik een blog over single zijn. Een onderwerp waarin ik mijzelf toch wel ervaringsdeskundige durf te noemen. Bekwaam was ik vooral in het niet hebben van intimiteit, het niet plannen van afspraken met haar in mijn al drukke agenda en bovenal bekwaam in het niet zoeken naar ‘de ware’. Mijn blog ging over al deze dingen, maar met name het mijzelf gelukkig noemen dankzij – en ondanks – het vrijgezellenbestaan! Inmiddels heb ik nóg meer ervaring op dit gebied en dus vond ik dat een ‘rework’ op zijn plek is!

Het grote verschil met 2 jaar geleden, is dat ik de afgelopen 2 jaar een aantal dates gehad heb. Voor een volledig beeld raad ik je dus aan ‘het origineel‘ te lezen, omdat ik in zal gaan op de daar behandelde punten. Ondertussen wacht ik even op je, het is geen korte blog…

‘De perfecte partner ben ik nog niet tegengekomen.’

… ja, gelezen? Mooi! Gaan we door.

De ‘waarom ik single blijf’-vijf
Een herhaling van stappen, maar een vernieuwde kijk daarop. Dit is wat twee jaar met je doet. Tip: lees het alsof je het tegen jezelf hebt. En wellicht kom je erachter dat het ook over jou gaat.
1. ‘Ik heb niemand nodig om gelukkig te zijn’
Het is waar! Ik ben gelukkig! En het wordt alleen maar beter. Dromen, studie, werk.. alles krijgt steeds meer vorm en levert een steeds groter wordende glimlach op. Blijkbaar klopt dit dus en mag je dit wat mij betreft als geldig excuus meetellen. Maar niet voor altijd.
2. ‘Ze verdienen me niet als ze me niet accepteren zoals ik ben’
Dit punt is inmiddels geschrapt van mijn lijstje en ik heb ontdekt dat het zelfs soms de andere kant opslaat. Het gevolg van al je tijd stoppen in dingen als ontwikkeling en dromen, is dat mensen bewondering voor je kunnen krijgen. Dat is iets moois en iets dankbaars, maar het kan ook doorslaan. Zo heb ik letterlijk van iemand gehoord dat ze vond dat ze mij niet verdiende. En tegen iedereen die wel eens zo’n gedachte heeft bij een ander wil ik zeggen: je te min voelen voor een ander is een probleem! Werk aan je zelfbeeld voordat je überhaupt aan een liefdesbeeld denkt. Pas als je geen relatie meer nodig hebt, ben je er aan toe! Iedereen kan iedereen verdienen, dus alsjeblieft let it go!
3. ‘Alleen zijn is leuk!’
Het lijkt erg op puntje 1, maar met het verschil dat je hier eigenlijk mee zegt dat samen zijn niet leuk is. En daar kan ik geen uitspraak over doen. Je kan natuurlijk voordelen noemen bij het alleen zijn (zie deel 1), maar dat betekent niet dat samen zijn minder leuk is. Ook al heb je negatieve ervaringen in de liefde: elke relatie is anders. Dus schrap dit van je lijstje!
4. ‘Ik heb alles al!’
Natuurlijk kan je makkelijk redeneren dat je niet alles al hebt, want een relatie heb je niet. Maar in je huidige leven past er gewoon niks bij. Lees nog eens puntje 1…uiteindelijk blijkt dat het achterliggende excuus hierbij is: ik heb het veel te druk. Het is geen smoesje. En ik durf hardop te zeggen dat ik daar best wel achter sta. Met het daten heb ik ontdekt dat ik op dit moment mijn potentiële partner niet de tijd kan geven die ze verdient! En dat is een gezonde reflectie en een goedgekeurd excuus wat mij betreft!
5. ‘De perfecte partner ben ik nog niet tegengekomen.’
Twee jaar geleden was ik nog vrij rigoureus: schrappen dit punt! Want, redeneerde ik, perfectie bestaat niet. En dat klopt. Maar toch wil ik dit een beetje terugdraaien. Het is namelijk heel goed dat je kritisch bent in de liefde. Niet dat er een man (of vrouw) overboord is als een relatie niet werkt; ‘verkering’ is een proefperiode die je lekker uit moet buiten! Maar het is wel goed om bewust bezig te zijn wie bij je zou kunnen passen. Waarom wel of waarom niet? Geen overhaaste beslissingen nemen. Het is een geldig excuus, maar kijk uit dat het niet passiviteit in de hand werkt!

Kortom. Alle goede excuses die er zijn kunnen ook smoesjes worden. En uiteindelijk ga je er toch aan (moeten) geloven. Natuurlijk kan het gebeuren dat jij die ‘eeuwige vrijgezel’ bent en dus ook blijft, maar dat is vaak eerder een angst dan realiteit. En angst is een slechte raadgever, althans, in dit geval wel. Het weerhoud je van het oprecht openstaan voor de liefde. 

‘Leef je leven, geniet daarvan en
blijf jezelf ontwikkelen.’

De ‘I want a lady’-drie
In het origineel had ik het ook nog over een paar dingetjes in een relatie waarnaar ik wel benieuwd ben. En die me tegelijkertijd bevestigen dat ik toch niet een heel leven zonder partner zou kunnen leven. Er is in 2 jaar niet veel veranderd aan deze verlangens. Toch toegevoegd om dit verhaal compleet te maken.
1. Soulmate.
Dit zou dan toch wel de hoofdreden zijn waarom ik aan een relatie zou beginnen. Het lijkt me fantastisch om iemand te hebben waar je lief en leed mee kan delen. Ooit las ik een quote: “Een vriend is iemand die alles over je weet en nog steeds van je houd.” Nuf said.
2. Intimiteit.
Het is misschien meer een vraag dan een verlangen. Zelfs na een paar dates heb ik nog niet gezoend. Niet dat ik zoenen per se binnen een relatie wil doen, maar ik wil het niet doen ‘omdat ze wel leuk is’. Ja, dat is best moeilijk. Er zijn ook genoeg mensen in mijn omgeving die me subtiel laten merken dat intimiteit geen overbodige luxe is. 2 jaar geleden zei ik er nog geen behoefte aan te hebben, ik vertrouw mezelf ook, dus dat zal wel kloppen. Nu durf ik wel te zeggen dat ik er naar verlang, een gezond verlang, want ik weet ook dat ik het niet zomaar zal doen.
3. Kinderen.
Ja. Ik en kinderen, kinderen en ik. Het is altijd weer een verademing. Lekker gek doen, verstand op 0 en fantasie op 100. Het kan toch niet zo zijn dat ik nooit vader ben. Ik weet nog goed dat een kind (9 jaar) mij zei: “Meneer, u heeft zo’n grappig gezicht!” Als een volwassene me zou zeggen dat mijn gezicht grappig is, zou ik toch wel een beetje schrikken. Maar eigenlijk is een grappig gezicht super positief, leerde het jongetje mij! Een groter compliment is er niet! Een beter medicijn tegen een zwaarmoedig en uitzichtloos leven is er niet. Kinderen!

Ook deze herziene versie van mijn liefde(loo)sleven kan niet eindigen zonder deze korte reminder: Love isn’t something you find, love is something that finds you. Dit was toen mijn conclusie en nu weer. Er valt niet aan te twisten dat ‘forceren’ niet thuis hoort in de liefde, ook niet in de fase daarvoor! Maar onthoud dat iets of iemand je niet kan vinden als je daar niet voor open staat. Leef je leven, geniet daarvan en blijf jezelf ontwikkelen. En wie weet, terwijl je al je zintuigen ten volste benut, loop je zomaar een lotgenoot tegen het lijf. De rest laat ik aan jou over, dit kan jij!